poniedziałek, 30 listopada 2015

Zadziwiające losy wyrazów - Łucja Brzozowska

Lubię czytać książki, które są napisane porządną, poprawną polszczyzną. Lubię też humor i akcję, co już często sprawia, że poziom językowy takich pozycji jest przeciętny. Ot, po prostu lekko napisane, aby każdy zrozumiał. Nie oznacza to, że źle. Po prostu zwyczajnie. Okazuje się jednak, że można pisać zabawnie, używając doskonałego języka polskiego i do tego pisać właśnie o polszczyźnie.



Zadziwiające losy wyrazów to zbiór felietonów Łucji Brzozowskiej publikowanych w latach 2003-2011 w Magazynie Wileńskim – gazecie dla Polaków na Litwie. Przypominają trochę drukowaną wersję programów Jana Miodka czy Jerzego Bralczyka. To, co na pewno je od nich odróżnia to duża dawka humoru, ironii i sarkazmu. A także wiele nawiązań do bieżących sytuacji towarzyskich lub wydarzeń kulturalnych. Lekturę urozmaicają ilustracje autorstwa Agnieszki Olszak.

Autorka to starsza już obecnie Pani, która ma w sobie wiele energii i zacięcia. Czytając jej teksty, czytelnik nie odczuwa w żaden sposób dysproporcji wiekowych. Nie znajdzie też tutaj moralizującego tonu, często charakterystycznego dla osób z dużym doświadczeniem, naukowców. Jednak z drugiej strony imponuje ogromna wiedza językowa Łucji Brzozowskiej oraz jej szeroka znajomość literatury.


"Ta nasza rubryka językowa daleka jest od celu dydaktycznego. Od tego są szkoły, nauczyciele. Jej celem jest bliższe obcowanie z naszym językiem – pięknym, ciekawym, dowcipnym."


Wielką przyjemność sprawiło mi przeczytanie 80 felietonów, które chociaż dotyczyły poprawności językowej, to napisane zostały w sposób zabawny i lekki. Jednocześnie pani Łucja Brzozowska zmusiła mnie wielokrotnie to zastanowienia się nad pewnymi nawykami, natręctwami słownymi lub po prostu nad sposobem mojego wyrażania się.  Wielokrotnie też zawstydziła mnie, kiedy uświadamiałam sobie, jakie banalne, a jednak rażące błędy popełniam. 

Premiera 3 grudnia 2015 roku. Książka jest wydana w niewielkiej ilości i można ją zamówić na stronie wydawnictwa Poczytne.pl. Zachęcam!


A na koniec jeszcze jeden fragment ze zbioru:


"Słowa podobnie jak ludzie – mają swoje rodowody, rodziny, bliższych i dalszych krewnych, robią kariery, przeżywają wzloty i upadki, wreszcie – umierają. Nawet, jeśli nie całkiem, bo pozostają na kartach starych książek, słowników, to z naszej mowy, a nieraz i świadomości znikają."


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Podziel się swoimi przemyśleniami na temat wpisu. Dziękuję za komentarz:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...