środa, 23 lipca 2014

Wędrowiec cmentarny Gustaw Herling-Grudziński

Wędrowiec cmentarny to opowiadanie wydane już po śmierci Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Jego rękopis znaleziony został w marcu 2002 roku przez Zbigniewa Kudelskiego i Lidię Croce-Herling. Prawdopodobnie miał być częścią rozpoczynającą zaplanowany przez autora cykl. Niestety, innych opowiadań nie odnaleziono. Możliwe, że Grudziński nie zdążył ich napisać.

Wydawnictwo Literackie
Wędrowiec cmentarny to historia pewnego włóczęgi, który przyjeżdża w grudniu do Rzymu. Jest specyficznym człowiekiem, wygląda na byłego wojskowego. Jest dobrze zorganizowany i jak zwyczajny turysta posługuje się mapą. Korzysta z darmowych obiadów wydawanych przez zakonnice, a pierwszą noc spędza na dworcu. Na kolejną przeprowadza się do komórki na cmentarzu, tuż obok grobu serbskiego profesora Dukica. Jak się okazuje, w czasie swojej wędrówki po świecie, nocuje przeważnie na cmentarzach.

Bohater ewidentnie przed czymś ucieka, jest przestraszony, chociaż jednocześnie wydaje się doskonale planować każdy swój ruch. Wieczorami wraca wspomnieniami do swojego poprzedniego życia, rozpamiętuje każde chwile, spędzone z rodziną i towarzyszami broni. Czytelnik poznaje go dzięki retrospekcjom i wglądowi w jego myśli.

Opowiadanie przesiąknięte jest wewnętrznym cierpieniem i ogromnym żalem. Do siebie samego, do ludzi z przeszłości. Znajdziemy również tęsknotę za rodzinnym domem, ukochaną żoną i dziećmi. Autor w Wędrowcu cmentarnym dotyka tematu masakry w Srebrenicy, odkrywa jego zakamarki, zagląda do sztabu Karadzicia i Mladicia (odpowiedzialnych za wyrżnięcie 10 tysięcy bośniackich mężczyzn, kobiet i dzieci). Zmusza do zastanowienia się nad „obroną” Holendrów stacjonujących w mieście i reakcją Zachodu na całą sytuację.

Do opowiadania dołączony jest w formie aneksu zapis z Dziennika pisanego nocą z 17 lutego 2000 roku. W nim autor w zaskakujący i przewrotny sposób przedstawia skąd się wziął pomysł na taką a nie inną tematykę. Doskonale wypełnia całość.

Wedrowiec jest krótki, zwięzły i zostaje w głowie.

Wpis bierze udział w wyzwaniu: Bibliotecznym i Historia z trupem.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Podziel się swoimi przemyśleniami na temat wpisu. Dziękuję za komentarz:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...