piątek, 16 września 2016

Gra anioła – Carlos Ruiz Zafón

Carlos Ruiz Zafón ma bardzo charakterystyczny styl pisania, który pociąga, urzeka i sprawia, że fabuła, którą tworzy z miejsca staje się tajemnicza. Przed moim pierwszym zetknięciem z tym autorem usłyszałam radę, aby robić sobie przerwy między jego lekturami. Dostosowałam się do niej i dzięki temu, każde spotkanie z jego książkami to magiczna wycieczka w świat Barcelony.



Może ktoś się ze mną nie zgodzi w tej kwestii, ale ja czuję, że czytając ciągiem książki Zafóna, nie potrafiłabym docenić jego kunsztu literackiego, mrocznej stolicy Katalonii i w pełni poczuć ten jego niesamowity świat. Robiąc sobie przerwy i tak gdzieś na granicy świadomości widzę podobieństwa między każdą z tych lektur, ale nie przeszkadza mi ona i nie irytuje.

Gra anioła to powieść osadzona w latach dwudziestych XX wieku w Barcelonie. Głównym bohaterem jest młody chłopak, który zakochał się w książkach i pragnie zostać pisarzem. Na pierwszym stronach możemy przeżywać wraz z nim jego debiut. David Martín ma w życiu wiele szczęścia, jego dzieciństwo było trudne, ale za każdym razem, jakieś jedno zdarzenie, spotkanie zmieniało tor przeznaczenia i kierowało go coraz bliżej realizacji marzeń. Osoby, które stają na jego drodze, to postaci wyraziste i każda z nich ma do spełnienia określone zadanie. A szczególnie ta, która zleca mu napisanie książki… Czy ma wystarczający talent, aby podjąć się tego wyzwania?
Można urodzić się z większymi i mniejszymi zdolnościami. Ale nikt nie zostaje sportowcem tylko i wyłącznie dlatego, że urodził się wysoki, silny czy szybki. Tym, co czyni kogoś sportowcem lub artystą, jest praca, praktyka i technika.
Bohater to uczuciowy i romantyczny młody mężczyzna, który oprócz miłości do książek, swoje serce oddał pięknej dziewczynie, która pozostaje poza jego zasięgiem. Wydawałoby się, że nad jego losem czuwa przyjaciel – bogaty, znudzony Pedro Vidal, który również próbuje swoich sił, jako pisarz. Ale czy faktycznie jest to opieka?

Gra anioła porusza kwestię przyjaźni, pokazuje, jak często opiera się ona na kruchych filarach i jak bardzo samotni potrafią być mężczyźni. To trudny temat, szczególnie, kiedy przyjaciół rozdziela status społeczny oraz majątek.

Otwiera również przed czytelnikiem tajemniczą i mroczną Barcelonę. Wędrówki jej ulicami, odkrywanie nowych miejsc sprawiają, że chce się wyruszyć w taką wycieczkę, nie tylko na kartach książki. I te budynki z duszą… i niespodziewanymi mieszkańcami, chociaż nie zawsze widocznymi. To wszystko tworzy magię, która jest nieodłącznym elementem twórczości Carlosa Ruiza Zafón.


Autor w Grze anioła buduje niesamowitą atmosferę. Książkę czyta się jednym tchem, jest tajemnicza, wydarzenia wydają się magiczne i często ma się wrażenie, że dzieją się na pograniczu jawy i snu. Wszystko zaś w towarzystwie ksiąg, czytania, biblioteki czy pisarstwa. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Podziel się swoimi przemyśleniami na temat wpisu. Dziękuję za komentarz:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...